رباعی شمارهٔ ۱۸۲ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در صورت آدم ار فرشتست تویی
ور آدمی از روح سرشتست تویی
گر وحی‌نبشتست درین دور کسی
آن وحی خط و آنکه نبشتست تویی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی طبیعت انسان و ارتباط او با خدا می‌پردازد. شاعر می‌گوید که اگر انسان به فرشتگان نزدیک باشد، به خاطر جوهر الهی‌اش است و اگر از روح ساخته شده باشد، باز هم این وجود الهی در او هست. حتی اگر کسی در دنیا وحی‌ای بنویسد، در حقیقت این وجود الهی تو است که آن را می‌نویسد. به طور کلی، شعر به ارتباط عمیق انسان با خدا و هویت معنوی او اشاره دارد.