رباعی شمارهٔ ۱۸ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به احساس عمیق خود نسبت به عشق و معشوقه‌اش اشاره می‌کند. او می‌گوید که از لعل و زیبایی معشوق نمی‌تواند دل و جان طلب کند و نمی‌تواند بدون بیان عشق، درون خود را پنهان کند. همچنین اشاره به یک گفتگو در شب گذشته می‌کند که اکنون نمی‌تواند آن را به زبان بیاورد و احساسش را به درستی بیان کند. در کل، در این اشعار شاعر از شدت عشق و ناتوانی در بیان احساساتش سخن می‌گوید.