رباعی شمارهٔ ۱۷ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خال تو به هر حال پسندیدهٔ ماست
زلف تو چو حال دل غم دیدهٔ ماست
آن خال که بر چاه زنخدان داری
تر می‌دارش که مردم دیدهٔ ماست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت خال و زلف معشوق اشاره می‌کند. خال معشوق را مورد ستایش قرار می‌دهد و آن را به دل‌نگرانی خود تشبیه می‌کند. همچنین از تماشای این زیبایی‌ها و احساساتی که در دلش ایجاد می‌کند، سخن می‌گوید. در نهایت با تأکید بر زیبایی خال، از معشوق می‌خواهد که آن را در نظر داشته باشد، زیرا دیگران نیز زیبایی آن را دیده‌اند.