رباعی شمارهٔ ۳۳ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ما را تو چنین ز دل بر آری نیکست
وانگه بدو زلف خود سپاری نیکست
زلفت که به فتنه سر بر آورد چنان
او را تو چنین فرو گذاری نیکست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات نشان‌دهنده‌ی جذابیت و زیبایی سری موی معشوق است. شاعر از معشوق می‌خواهد که دل او را به زیبایی خود تسخیر کند و در عین حال، او را به دلبری خود وا دارد. زیبایی زلف معشوق به حدی است که شاعر گویی نمی‌تواند از آن چشم‌پوشی کند و این زیبایی را نشانه‌ای از محبت و دل‌ربایی می‌داند.