رباعی شمارهٔ ۳۶ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
رویت، که به خوبی گل خندان منست
آرامگهش دل چو زندان منست
نیکش بگزدیدند به دندان، گر چه
گفتم که: همین نیک به دندان منست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبا و دل‌نواز بودن معشوق اشاره دارد. شاعر معشوق را همچون گلی خندان توصیف می‌کند و می‌گوید که دل او مانند زندانی برای عشق است. حتی اگر معشوق را در دندان بزند، شاعر می‌گوید که این زیبایی و لطافت همانند نیکی‌ای است که در دل او وجود دارد. به طور کلی، شعر بیانگر عشق عمیق و زیبایی معشوق است.