رباعی شمارهٔ ۴۷ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شد درد بر پای فلک فرسایت
تا عرضه کند سختی خود بر رایت
دارد طمع آنکه بگیری دستش
ورنه چه سگست او که بگیرد پایت؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تصویر درد و سختی می‌پردازد که به آسمان فرستاده می‌شود. شاعر به نوعی از خواننده می‌خواهد که برای کمک و همدلی به این درد برسد و در واقع تأکید می‌کند که در غیر این صورت، بدبختی و سختی‌ها بی‌معنا هستند و او را به پایین می‌آورد. در نهایت، این شعر به نوعی ابراز نیاز برای کمک و هم‌دردی دارد.