نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۴۸ اوحدی مراغه‌ای

اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای پیش تو ماه تا به ماهی همه هیچ

وین خواجگی و میری و شاهی همه هیچ

آن دمدمه و غلغل و آوازه و بانگ

با طنطنهٔ کوس الهی همه هیچ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نوعی به بی‌ارزشی و پوچی ظواهر دنیوی اشاره دارد. شاعر با استعاره‌هایی همچون "ماه"، "ماهی"، "شاهی" و "کوس الهی"، به این نکته می‌پردازد که همه‌ی این چیزها در نهایت هیچ هستند و نمی‌توانند به عمق معنا دست یابند. در واقع، او به بی‌اساسی و زودگذر بودن شهرت، قدرت و صداهای دنیوی اشاره می‌کند.