رباعی شمارهٔ ۴۹ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نوعی به بی‌معنایی و پوچی زندگی اشاره دارد. شاعر با استفاده از تعابیر خاص نشان می‌دهد که در نهایت دوست (یار) و تلاش‌ها و علم در مدرسه، همه چیز کم‌ارزش و بی‌معنا هستند. به عبارتی، در مواجهه با واقعیت‌های زندگی، هیچ چیز به اندازه‌ای که فکر می‌شود، اهمیت ندارد.