رباعی شمارهٔ ۶۳ اوحدی مراغهای
اوحدی مراغهای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ما پرتو جوهر روانیم و خرد
نی نی، که به ذات محض جانیم و خرد
چون مرگ آید فرشته گردیم و سروش
چون جسم برفت روح مانیم و خرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به هویت و ماهیت انسان اشاره دارند. انسان از جوهر روح و خرد تشکیل شده و به ذات خود، موجودی فراتر از جسم است. در لحظه مرگ، انسان به شکل فرشته و پیامآور تجلی میکند و بعد از رفتن جسم، روح باقی میماند. به طور کلی، این شعر به ماندگاری روح و اهمیت خرد در وجود انسان اشاره دارد.