رباعی شمارهٔ ۶۴ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و تأثیر چهره و لب‌های معشوقه اشاره دارد. شاعر از حال و هوای خود، که از غم و اندوه خالی شده، صحبت می‌کند و می‌گوید که لب‌های معشوق به او امید و شادی داده است. در واقع، زیبایی لب‌های او باعث روشنایی و خوشحالی دل شاعر شده است.