رباعی شمارهٔ ۶۵ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زلف تو، که صد سینه ز دل خالی کرد
بر قامت همچون الفت دالی کرد
گفتم: کشمش ببند، متواری شد
سر در کمرت نهاد و که مالی کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی زلف معشوق اشاره می‌کند که باعث خالی شدن دل صد نفر شده است. او زلف معشوق را به خوشه‌ایی شبیه می‌کند و وقتی از او می‌خواهد که خود را پنهان کند، معشوق به آرامی سرش را بر کمر شاعر می‌گذارد و زیبایی‌اش را به نمایش می‌گذارد.