رباعی شمارهٔ ۷۷ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
لعلت که پر از گوهر ناسفت آمد
چون طاق دو ابروی تو بی‌جفت آمد
من عشق ترا نهفته بودم در دل
چون کار به جان رسید در گفت آمد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت پر از گوهر معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که ابروی دوخته و طاق‌مانند او بدون جفت است. شاعر عشق خود را در دل نهفته نگه داشته بود، اما زمانی که کار به جان او رسید، عشقش به زبان آمد و ابراز شد.