رباعی شمارهٔ ۸۵ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
یارب! نه دلم بستهٔ غمهای تو بود؟
چشمم شب و روز غرق نمهای توبود؟
بر جرم و خطای من چه میگیری خشم؟
چون جمله به امید کرمهای تو بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از دلش که بر غمهای معشوق غرق است می‌گوید و به این اشاره می‌کند که چشمانش همیشه پر از اشک است. او از معشوق می‌خواهد که از خشم خود به خاطر گناهانش بگذرد، زیرا همگی به امید رحمت و بخشش او هستند.