رباعی شمارهٔ ۹ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از غم و اندوهی که دچارش شده صحبت می‌کند. او می‌گوید که دلدارش در زمان ناراحتی او کناری نشسته و از او حمایت نکرده است. شاعر به خود می‌گوید شاید این کم توجهی به خاطر سختی دلدارش باشد، اما وقتی به اطرافش نگاه می‌کند، احساس می‌کند که این درد و بدبختی همگانی است.