رباعی شمارهٔ ۴ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای میل دل من به جهان سوی لبت
تنگ آمده دل ز تنگی خوی لبت
چون خال تو آخر دل ما چند خورد؟
خون دل خویشتن ز پهلوی لبت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این اشعار از عشق و شوق به معشوق سخن می‌گوید. دل او به سمت لب‌های معشوق کشیده شده و از تنگی و فاصله رنج می‌برد. او اشاره می‌کند که زیبایی خال معشوق دل او را می‌شکند و این ضربه‌های عاطفی باعث ریختن خون دلش می‌شود. در مجموع، این ابیات حاکی از درد و شوق شدید عاشقانه هستند.