رباعی شمارهٔ ۹۰ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به عشق و درد ناشی از آن اشاره می‌کند. او می‌گوید که از تو راضی است حتی اگر خود را آزرده کند و در عشق تو قانع است به تحمل رنج و خون خوردن. او همچنین از زیبایی دو دست محبوبش صحبت می‌کند و آن‌ها را به دو عطر دل‌انگیز تشبیه می‌کند که بر گردن خود آویزان است.