رباعی شمارهٔ ۸۷ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گل کاب صفا بر رخ مهوش زده بود
دیدم که درو زمانه آتش زده بود
گفتم که: درو چرا زدی آتش؟ گفت:
یک روز بر ما نفسی خوش زده بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به زیبایی‌هایی که بر چهره محبوبش نقش بسته اشاره می‌کند و از آتش زمانه، که بر روی او تاثیر گذاشته، صحبت می‌کند. وقتی از او می‌پرسد چرا آتش به دلش زده، محبوب پاسخ می‌دهد که یک روز لحظه‌ای خوش در کنار او بوده است.