رباعی شمارهٔ ۹۳ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون خیل غم تو در دل ریش آید
بر سینه ز درد و غصه صد نیش آید
خونریز غمت چو مرد میدان طلبد
جز دیده کسی نیست که: تر پیش آید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عمق غم و درد ناشی از فقدان یا جدایی است. گوینده می‌گوید وقتی غم محبوب در دلش ریش و خراب می‌شود، درد و غصه مثل نیش بر سینه‌اش می‌زند. او می‌افزاید که غم بزرگش چنان شدید است که مانند یک جنگجوی خونریز در میدان است و هیچ‌کس جز چشمانش نتوانسته به این غم نزدیک شود.