بخش ۶۲ - تمامی سخن اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

عاشق دلسوز که خسته و غمگین است، نامه‌ای از یار خوشبختش دریافت می‌کند. دلش از درد و اندوه به تپش می‌افتد و حالش بد شده و غصه او را مانند کوهی سنگین کرده است. او دوباره شروع به ناله و زاری می‌کند و با باد بهاری به بیان درد دلش می‌پردازد.