نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴ پروین اعتصامی

پروین اعتصامی / مثنویات، تمثیلات و مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

ای خوش از تن کوچ کردن، خانه در جان داشتن

روی مانند پری از خلق پنهان داشتن

همچو عیسی بی پر و بی بال بر گردون شدن

همچو ابراهیم در آتش گلستان داشتن

کشتی صبر اندرین دریا افکندن چو نوح

دیده و دل فارغ از آشوب طوفان داشتن

در هجوم ترک تازان و کمانداران عشق

سینه‌ای آماده بهر تیرباران داشتن

روشنی دادن دل تاریک را با نور علم

در دل شب، پرتو خورشید رخشان داشتن

همچو پاکان، گنج در کنج قناعت یافتن

مور قانع بودن و ملک سلیمان داشتن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ زندگی معنوی و روحانی است. شاعر به بیان ویژگی‌هایی می‌پردازد که فرد باید داشته باشد تا به تعالی برسد. او به خانه‌ای اشاره می‌کند که باید در جان انسان وجود داشته باشد و از دنیای مادی فاصله بگیرد. همچنین به صفات بزرگانی چون عیسی و ابراهیم اشاره می‌کند که بی‌نیاز و مستقل بودند. در ادامه، شاعر از صبر نوح در برابر طوفان، شجاعت در مواجهه با عشق، و امید در دل تاریکی سخن می‌گوید. او به قناعت و سادگی که مشابه ویژگی‌های یک مور است، اشاره می‌کند و بر این باور است که در این حالت، فرد به عظمت و قدرتی مانند سلیمان دست خواهد یافت. در مجموع، شعر بر اهمیت صفات معنوی و روحانی تأکید دارد.