شمارهٔ ۱۰۵ امیر پازواری
امیر گنه: اینْ سَرْکه سَر پُوشِهْ یارون!
ناپُختهْ به جوشْ، پخته خاموشه یارون!
هر کسی رِهْ که ذرّهای هوشه یارون!
پیش اهل فَهْمْ، طَلِبْ به گوشه یارون!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
گفتست امیر: سرکه سرپوش بود / ناپخته به جوش، پخته خاموش بود