شمارهٔ ۱۳۹ امیر پازواری
قَراشِل تره دایمْ به سونِ باد بو!
وته دشمن ره شمشیرِ تِهْ به یاد بو!
تنه همصحبت وِنه که حوری زاد بو،
تا امیر به ته دولت همیشه شاد بو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
اسب تو همیشه بادپا و تندرو باشد (بادا) / و دشمن ضربهی شمشیر تو را به یاد داشته باشد همسخن تو باید حوریزاد باشد، / تا امیر به دولت و اقبال تو همیشه شاد باشد.