شمارهٔ ۱۴۷ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

ای دوست چلاوی من، که در چلاو زندگی می‌کنی / مانند شیشه‌ی زرّینی هستی که در تو گلاب انباشته است اگر بدانم که وصف زیبایی‌های جادوکننده‌ی تو در خامه‌ی من می‌گنجد، در آغاز خوابیدن تو که برایم زیباترین و بهترین می‌نمایی و هنگام نقش‌برداری از وجود توست، به نزد تو می‌آیم.