شمارهٔ ۱۴۶ امیر پازواری
چی بُولارجونْ، مازندرون بئی بو
کَرِه سنگه دشت چادرْ اَلْووُن بئی بو
سرچشمه‌یِ لار اینجه رَووُنْ بئی بو
دوسْ بورْکَمِنْ، مه سایبُونْ بئی بو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
چه می‌شد اگر لاریجان در مازندران واقع می‌شد / و دشت کره سنگ، چادر الوان به تن می‌کرد و آن‌گاه سرچشمه‌ی رودخانه‌ی لار در این‌جا روان می‌شد / و کمند گیسوی خرمایی محبوب، سایبان من می‌شد؟