شمارهٔ ۱۶ امیر پازواری
اَمْروُزْ بَدیمِهْ سَرْ دَکِرْدْ چٰادِرِ عاٰجْ
گِلْبَنْدی جِمِهْ دَکِرْدِهْ، شبیهْ وِلٰاجْ
یَئوُتِّهْ (بَئوتْمِهْ) کِجِهْ شُونی، مِنِهْ سَرِ تٰاجْ؟
بَوتِهْ کِهْ چی کٰارْ داٰرْنی، مِنْ شوُمِّهْ وِلٰاجْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
امروز دیدم که چادر سپید بر سر کرده (نهاده) / پیراهن گُل‌دوزی به بر کرده، به عروسی می‌رود. به او گفتم:ای تاج سر من به کجا می‌روی؟ / گفت: چه کارم داری، به عروسی می‌روم.