شمارهٔ ۱۷۴ امیر پازواری
نما شترسرا، وِرْگ دکته صحراره
بورده مِنِ دل‌برِگو بزاره (گوکزاره)
تو غرصه نخر، مسّه چشِ بلاره
ته سر سلامت، ته گو بزا (گو کزا) بسیاره
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شام‌گاه، گرگ به دشت هجوم آورده / و گوساله‌ی دل بر مرا ربوده است تو غصه مخور، فدای چشم مستت شوم / سر تو سلامت باد! گوساله برایت فراوان است