شمارهٔ ۱۷۵ امیر پازواری
الهی تنه رو بکشه شماله
الهی ته نوم بمونّه مه قواله
قواله نویس! ته قِلم بلاره
زودتر بنویس، مه دل بئیه پاره
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
الهی روی تو چون مشعل بدرخشد / الهی نام تو در قباله‌ی (نکاح) من بماند ای قباله‌نویس، فدای قلم تو گردم / تندتر (زودتر) بنویس که دل من پاره شده است