شمارهٔ ۱۷۶ امیر پازواری
دِنْیا ره بفانیه، بقا ندارنه
مرگ با آدمی حقّه، دعوا ندارنه
اجل اجله (اجل هسّه)، شاه و گدا ندارنه
هر کس پی مال (بی‌عمل) شونه، حیا ندارنه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
دنیا را وفایی نیست، بقا ندارد / مرگ برای آدمی حقّ است و دعوا هم ندارد اجل، اجل است، شاه و گدا ندارد / هر کس به‌دنبال مال دنیا می‌رود یا (بی‌عمل) می‌رود، آزرم و شرم ندارد