شمارهٔ ۱۷۹ امیر پازواری
امیر گنه: دوستْ کانِ نواته لو، ته
یا سرچشمهیِ اویِ حیاته لو، ته
خِدا شَرْوِتِ جامْ رِهْ، دِپاته لو، ته
هر کس دَردِ دلْ دارنه، نجاته لو، ته
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
امیر میگوید: دوستا، لب تو کان نبات است / یا سرچشمهی آب زندگانی است، لب تو خداوند جام شربت را به لب تو پاشید / هر کس دلدرد داشته باشد، لب تو رهایی بخش او است