شمارهٔ ۱۸۱ امیر پازواری
ویهار درآمو، تی تی (شکوفه) بدیمه داره
فلک به زمین سی سر شکوفه باره
بلبل بسروئه، سر به پا، ئَیْری (هئیری) داره
خویِ مزه‌رِهْ اونْ دوّنه، یار نداره
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
بهار فرا رسید، شکوفه درخت به دیدار آمد / آسمان به سرتاسر زمین، شکوفه می‌بارد بلبل می‌سراید و درخت، زندگی از سر می‌گیرد / مزه‌ی خواب، آن‌کس می‌داند که یار نداشته باشد