شمارهٔ ۱۹۴ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

فدای سرت شوم، پوشش (بالایش) چون بنفشه است / فدای چشمت شوم که مژه سرپوش (محافظ) آن است برای زلفت بمیرم که شاخه و خوشه فروهشته است / آزمند دو بوسه از کنار و گوشه‌ی لب و چهره‌ی تو هستم