شمارهٔ ۱۹۶ امیر پازواری
آیینه به ته روئه، زلالْ نمنه
فرشته به ته رو، پر و بالْ نمنه
کچی کچیلک، مه دوست، چه‌حالْ نمنه
یک روز ندیین، صد و سی سالْ نمنه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
آیینه چون روی تست، زلال می‌نماید / فرشته به فرّ چهره‌ی تست، پر و بال می‌نماید دوست ریزه‌میزه‌ی من به چه حالتی جلوه می‌کند؟ / یک روز ندیدنش، صد و سی سال جلوه می‌کند (می نمایاند)