شمارهٔ ۲۰۵ امیر پازواری
دماوند کوه، سامون لاریجونه
پلّه به پلّه، لنگرِ آسمونه
شیر خدا شه دُلدُل سواره، شونه
خورْ بپرسین، کار مردم (امّت) چی بونه؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
کوه دماوند سامان (هم‌مرز) لاریجان است / پله به پله‌ی آن لنگر آسمان است شیر خدا سوار بر دلدل خود می‌رود / از او بپرسید کار مردم (امت) چگونه می‌شود؟