شمارهٔ ۲۰۶ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

به دل می‌گویم که غم مخور، چاره نیست / دریای روز غم خوردن تو را، کرانه نیست کدام شهر است که ناله‌ی عاشق در آن وجود ندارد؟ / کدام دل است که تیر بخورد، پاره نمی‌شود؟ گویم به دل که: غصّه مخور، هیچ چاره نیست دریای غم‌فزای تو را هم کناره نیست آیا کدام شهر که عاشق به‌ناله نیست؟ گویی کدام دل که خورد تیر، پاره نیست؟