نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۲۹ امیر پازواری

امیر پازواری / دوبیتی‌ها

امیر گنه: سِرْ دیمه سَیرِ بهاره

ته سَرْ (تسر) گشت و سَیرْکمّهْ همه دنیاره

سو آل به سجده جه، خشْ بئیته جاره

تسبیح ته مصاحبْ، شو و روز بکاره

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

امیر می‌گوید: گردش بهار را سیر می‌دیدم / به سر تو سوگند (برای تو) همه‌ی جهان را سیر و گشت می‌کنم پیشانی تو به سجده‌گاه خوش جای برگرفته است / تسبیح، هم‌نشین تو و شب و روز مورد به کارگیری تو است