شمارهٔ ۲۳۹ امیر پازواری
امیر گنه: یارْ دارمه که پری ذاته
وی سر تا به پَیْ فَنّ و بلکه نواته
مشکِ حلقهْ ره یاسمنْ شه بساته
میونِ سُنبل راه‌گذری بساته
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
امیر می‌گوید: یاری دارم که پری‌نهاد است / سر تا به پایش چون قند و بلکه مانند نبات است حلقه‌ی مشکین را بر سر یاسمن خود فروپاشید / میانه‌ی سنبل را راه گذری ساخته است