شمارهٔ ۲۵۰ امیر پازواری
زمونهْ مره هَرْ دَمْ کشاکش گیره
گاهی به خشی، گاهی به ناخش گیره
امیر گنه: این‌کار به فلک خش گیره؟
منْ زندهْ بوئمْ، دوستْ لَحَدْ ره کَشْ گیره
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
زمانه مرا هر دم به کشاکش دچار می‌کند / گاهی به خوشی و گاهی به ناخوشی وامی‌دارد امیر می‌گوید: این کار روزگار را خوش می‌آید؟ / (که) من زنده باشم و یار من با لحد هم‌آغوش شود؟