شمارهٔ ۲۵۶ امیر پازواری
سوگندْ خرمه دوستْ، ته دْ چشَ سیاهی
برازندهی ته خوبی ره پادشاهی
دکفهْ تنه نَظرْ مرهْ الهی
امیر گنه که: یارُونْ هَدیْن گواهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
ای دوست به دو چشم سیاه تو سوگند میخورم / که خوبی تو برازندهی پادشاهی است الهی نظر تو به من معطوف شود (افتد) / امیر میگوید که یاران بدینسخن گواهی بدهید