نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵۶ امیر پازواری

امیر پازواری / دوبیتی‌ها

سوگندْ خرمه دوستْ، ته دْ چشَ سیاهی

برازنده‌ی ته خوبی ره پادشاهی

دکفهْ تنه نَظرْ مرهْ الهی

امیر گنه که: یارُونْ هَدیْن گواهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

ای دوست به دو چشم سیاه تو سوگند می‌خورم / که خوبی تو برازنده‌ی پادشاهی است الهی نظر تو به من معطوف شود (افتد) / امیر می‌گوید که یاران بدین‌سخن گواهی بدهید