شمارهٔ ۲۸۸ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

از روز ازل (الست) که جهان بنا شد / خورشید و ماه، جهان را نور می‌تاباندند. [آن‌گاه] که غیر از پری و آدمی، کسی به جهان نبود، / صد سال پیشتر از آن، عشق تو با من پیوسته بود (یکی بود)