شمارهٔ ۴۰ امیر پازواری
اَمیرْ گِنِهْ: سی چینْ بِهْ کِلٰالِه‌یِ سَرْ
اینْ مُعجِزْ دٰارْنِهْ سَرْ کَشِنِهْ دِلٰازَرْ
طُوبیٰ قَدوُلُو شَرْبِتِ حُوضِ کُوثَرْ
دِ خٰالْ تِنِهْ یٰاسَمِنِهْ یٰا مِشْکِ تَرْ؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
امیر می‌گوید: سی چین و شکن بر سَر زلف توست / این شگفتی و معجزه را دارد که سرکش و دل‌آزار است قدت طوبی و لبت شربت حوض کوثر است / دو خال تو یاسمن است یا مشک تازه!