شمارهٔ ۵۸ امیر پازواری
امیر گِنِهْ:ای دوُنِ زبونِ طامِعْ!
جُز نُومِ خِدا نَشوُنه گُوش سامِعْ
هر کسْ به صفاتِ حَقّْ بئییِه\ قانِعْ
نُور حقّْ وِنِهْ دِلْ‌رِهْ هَکِرْدِهْ لامِعْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
امیر می‌گوید:ای پست و زبون و‌ای آزمند! / جز نام خداوند به گوش شنوا فرو نمی‌رود هر کس که به صفات خداوند خشنود شود / نور حق قلبش را منوّر می‌سازد