شمارهٔ ۶۴ امیر پازواری
گِتْمِهْ: بَوِرْزِمْ مهرِتهْ گُوهِر پاکْ
گِتی: ته سونْ پِرْزَنِنْ شه سینهْ‌رِهْ چاکْ
گِتْمِهْ: تَشْ نَزِنْ دِلْ‌رِهْ به سُونِ خاشاکْ
گِتی: که طلاتَشْ نَخِرِهْ، نَوِّه پاکْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
می‌گفتم: به تو مهر می‌ورزم‌ای گوهر پاک / می‌گفتی: بسیاری هم‌چو تو، برایم سینه را چاک می‌زنند می‌گفتم: دلم را مانند خاشاک آتش مزن / می‌گفتی: زر تا آتش نخورد پاک و سره نمی‌شود