شمارهٔ ۶۸ امیر پازواری
نماشْترْ سَرا که خُور دِگاردنهْ رنگْ
کشتی به درْیُودیمه، سَر هُو کشی تنگْ
سی آهو به شیرِ گذرگاهْ بینه (بییه) لَنْگْ
نَرهْ تیرِنگْ ره بازْ به سَرْ هُونیا چَنگْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شامگاه که رنگ خورشید دگرگون میشود / کشتی را در دریا میدیدم که سخت سر میکشید بسی آهو در گذرگاه شیر، لنگ شدند / باز بر سر تذرو نر، چنگال نهاد