شمارهٔ ۶۹ امیر پازواری
اَطْلَسْ دپوشی دامنْ وِشا، کَمرْ تنگ
تهْ مَخمِلِ دیمْ دارنهْ سرخ گِلی رنگْ
تهْ مشکینِ زلفْ اگر بیمو مِنِ چَنْگْ
شُو سال، تِلا لالْ و رُوجا بوّوِ لَنْگ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
اطلس پوشیده، دامن گشاد، کمر تنگ / روی مخمل تو رنگ هزار گل دارد تهْ مشکین تو اگر به چنگ من آید شب سال و خروس لال و ستارگان شوند لنگ زلف مشکین تو اگر به چنگ من آید / شب سال و خروس لال و ستارگان شوند لنگ