شمارهٔ ۷۸ امیر پازواری
آشفتهی اون موی افشون بَووئمْ
من بلبل رخسار گُلگون بووئم
من عاشق ته قد و مییون بَووئمْ
قربون کمند گیسوان بَووئمْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
آشفته و والهی آن موی افشان تو شوم / بلبل رخسارهی گُلگون تو شوم عاشق آن قد و میان تو شوم / قربان کمند گیسوان تو شوم