شمارهٔ ۸۷ امیر پازواری
عشقْ اونْ عشقه که رُسوا مَجی به عالِمْ
دایم دچِش گوشهْ بخاسِنّهْ نَمْ
مثالِ مجنونْ، غَمْ به صحرا کِنی کَمْ
به غیرِ شه دوُسْتْ با دیگری کِنی رَمْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
عشق آن عشق است که در گیتی به رسوایی بگذرد / همواره، گوشه‌ی دو چشم اشکین باشد (اشک بخوابد) مانند مجنون، غم را در بیابان بکاهد / به غیر از دوست خود، از دیگری دوری کند