شمارهٔ ۹۱ امیر پازواری
دِلْ که با وِصالْ خو بکرد بُو اَندی تُومْ
کَیْ بونه تنه فُرقتْ بئیره آرُوم؟
هِچّی مسلمونها نَکِفِهْ عِشقِ دُومْ
آتشْ زنّی هر کس که در بییه ته دُومْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
دل که با پیوند تو در این همه مدت خو گرفته است / کی (چگونه) میشود که با دوری تو آرام بگیرد؟ میگفت که اگر تو را کاری باشد، به دریا برایت غوطه خواهم خورد / ولی دوست دریارونده، در خشکی هم نامی از من نبرده است