شمارهٔ ۹۲ امیر پازواری
تو شاهْ مُرتضایی، مرتضانه ته نُوْمْ
اِنشالّا بَگِرْدِهْ وِنِه نُومْ به ته کُومْ
اَیْ رستمْ، رَخْشْ رِهْ بگاردَنه به ته کُومْ
هزارْ دِشمنِ سَرْ به فدایِ ته نُومْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
تو شاه مرتضایی و نام تو مرتضی است / ان‌شاءالله نام او به کام تو بگردد باز رستم، رخش را به کام تو بنازاند (بگرداند) / سر هزار دشمن فدای نام تو باد!