شمارهٔ ۹۵ امیر پازواری
نماشونه سر ویشهْ بَئیهْ روشِنْ
امیر و گوهر بُوِرْدِنهْ گُو بدوشِنْ
شیرْرِهْ بَوِرِنْ با همْ بازار بَروشِنْ
زَربَفتْ هئیرنْ گوهِر تنْ دَپُوشِنْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شام‌گاه بیشه روشن شد / امیر و گوهر رفته‌اند که گاو را بدوشند شیر را با هم به بازار ببرند و بفروشند / و پیراهن زربفت بخرند و بر تن گوهر بپوشانند