شمارهٔ ۲۰ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

دو دست که به یک زلف برسد، اندک است / آن زلف بدمزه می‌نماید، اگرچه به شیرینی نبات باشد به خاطر توست که هر کار من فروپاشیده است / چهره‌ی تو راکه زلف فروبلعیده، ندیده‌ام دختر دست بر زلف خود می‌گوید: سوگند به ذات خداوند / [که] زلف من خوش‌مزه مانند آب حیات است